Skip to main content

Diabetes omkeerbaar ?

Behandeling van type 1 diabetes wordt neergezet als een groot medisch succesverhaal – een situatie die lang geleden werd overwonnen toen Frederick Banting en zijn collega’s aan de Universiteit van Toronto in 1921 de alvleesklier van een koe vermaalden en in een 14 jarige diabetes patientje injecteerden.

Zonder twijfel heeft de ontdekking van insuline ervoor gezorgd dat miljoenen mensen een ​​relatief normaal leven hebben kunnen leiden.

Een blik op de statistieken vertelt echter een veel minder rooskleurig verhaal: minstens 1,5 miljoen sterfgevallen per jaar die direct aan diabetes kunnen worden toegeschreven; duizenden onderbeen-amputaties elk jaar in Engeland en meer dan 73.000 in de VS; 75% kans dat een diabeticus nierziekte zal ontwikkelen en een nog grotere kans op een of andere vorm van schade aan het zicht; plus het risico op het ontwikkelen van een of meer van een lange lijst andere ziektes van cataracten en gehoorverlies tot erectiele dysfunctie, depressie en onvruchtbaarheid.

En zelfs als je dat alles niet krijgt, loop je met de dagelijks ingenomen hoge doses insuline een groot risico op hartaanvallen of kanker.

En dan type 2 diabetes, de epidemie van de 21 ste eeuw . Ongeveer 86 miljoen Amerikanen hebben een abnormaal hoge bloedsuikerspiegel waarvan wordt aangenomen dat het aan de basis staat van de ontwikkeling van diabetes.

ONGENEESLIJK OF NIET ?
Tot op heden is er voor beide soorten diabetes geen eenvoudige oorzaak of verklaring gevonden. Type 1 diabetes wordt voornamelijk gezien als een auto-immuunziekte waarbij het lichaam zijn eigen alvleesklier aanvalt, zou een genetisch ongelukje zijn en wordt beschouwd als onomkeerbaar: zodra je alvleesklier ermee ophoudt, is het voorbij.

Type 2 diabetes, waarvan de schuld uitsluitend aan slechte voeding en gebrek aan lichaamsbeweging wordt gegeven, wordt beschouwd als de meer behandelbare aandoening, maar feit blijft dat een simpele dieet niet werkt.

Een team van WDDTY heeft bewijs onderzocht dat beide soorten diabetes zeer behandelbaar zijn, misschien zelfs te genezen. Het eerste bewijs toont aan dat een inactieve alvleesklier weer tot leven kan worden teruggebracht door extreme training, dieet, speciale supplementen zoals vitamine D of zelfs probiotica.

Verkennend onderzoek gaat uit van een zgn. defect microbiome. De populaties goede bacteriën die zo belangrijk zijn voor zoveel biologische processen spelen een centrale rol bij het wel of niet ontwikkelen van diabetes. Het hebben van bepaalde soorten bacteriën in je darm is in principe als het dragen van een kogelvrij vest.

De nieuwe bewijzen duiden er op dat herstel van de juiste darmflora ook het glucosemetabolisme kan herstellen en daarmee diabetes kan verminderen of zelfs genezen. Het onderzoek is nog hoofdzakelijk bij dieren uitgevoerd en moet nog vertaald worden naar de mens.

MEDICIJNEN
Vele aanvallen op de darmen tijdens de vroege ontwikkeling van die darmen worden mede verantwoordelijk gehouden voor de ontwikkeling van diabetes. Lisa Landymore-Lim (een Ph.D. student) bestudeerde groepen kinderen met diabetes en ontdekte een aantal verbanden, waardoor ze vermoedde dat medicijnen de kern van diabetes bij kinderen waren: verschillende landen hadden een andere incidentie van diabetes en de gemiddelde leeftijd waarop diabetes ontstaat werd afgelopen decennium steeds lager.

Ze ontdekte een mogelijke verband tussen jeugdige diabetes en hoge doses voorgeschreven medicijnen in utero (voor de geboorte) en de vroege kindertijd. Veel medicijnen waren betrokken, waaronder op benzodiazepine gebaseerde kalmeringsmiddelen en medicijnen om een miskraam of zwangerschapsmisselijkheid te voorkomen. Het meest voorkomende geneesmiddel was echter antibioticum, die de moeders tijdens de zwangerschap hadden gekregen om infecties te behandelen.

Als chemie student realiseerde Landymore-Lim zich dat sommige medicijnen overeenkomsten in structuur hebben met een aantal andere medicijnen die bekend staan diabetes te veroorzaken. De belangrijkste gemeenschappelijke eigenschap was echter dat ze allemaal in staat waren te binden aan zink. Aangezien de alvleesklier een rijk aan zink is bindt het geneesmiddel daar aan het zink, waardoor insuline wordt verdrongen.

Dit zou leiden tot schade aan de alvleeskliercellen: de cellen worden vervormd. Hierdoor wordt het immuunsysteem geactiveerd.

De darm speelt kennelijk een ​​centrale rol. Als ‘de dood begint in de dikke darm’, kan ook de ontwikkeling van diabetes daar wel eens beginnen- en ook de genezing van diabetes.

BRON: Lynne Mctaggart Blog 21 juli 2017

Suikerindustrie hield gegevens achter over tandbederf

Ons is vaak verteld wat de grote bedrijven en de gevestigde orde wilden dat wij hoorden. Een volgende schandaal is aan het licht gekomen met de ontdekking van papieren die onthullen dat de suikerindustrie nauw samenwerkte met de ‘hoeders’ van onze gezondheid om ervoor te zorgen dat hun producten niet in verband werden gebracht met een programma tegen tandbederf – ook al zijn ze de belangrijkste oorzaak van caries.

Een suikerindustrie brancheorganisatie, die 30 internationale fabrikanten van suiker vertegenwoordigt, wist vanaf de jaren `50 dat suiker de belangrijkste oorzaak van tandbederf is en zette zich onmiddellijk in de schuld op andere oneigenlijke factoren af te schuiven. Het vond al snel een gewillige bondgenoot in Amerika’s National Institutes of Health, wat verondersteld wordt de volksgezondheid te bewaken. In 1969 werd geconcludeerd, dat een vermindering van het gebruik van suiker geen praktische gezondheid maatregel zou zijn.

Dus, twee organisaties die volledig op de hoogte waren dat suiker de belangrijkste oorzaak is van tandbederf (cariës) stellen een alternatief programma op – en de suikerindustrie loodste het grootste deel van haar onderzoekgegevens naar de Nationale cariës Program en houdt suiker zelf buiten schot.

Er werd geld gepompt in onderzoek samen met de voedingsindustrie om enzymen op te sporen, die tandplak kunnen afbreken en financierden zelfs een vaccin tegen tandbederf.

Vertegenwoordigers van de suikerindustrie domineerden de National Institute of Dental Research, die de agenda van de National Institutes of Health initiatief bepaalde.

” Deze tactiek is opvallend vergelijkbaar met wat we zagen in de tabaksindustrie in hetzelfde tijdperk,” zei Stanton Glantz, een van de onderzoekers van de Universiteit van Californië in San Francisco (UCSF), die de papieren ontdekte, die waren nagelaten aan de Universiteit van Illinois door wijlen Roger Adams, een professor in de organische chemie die aan de Sugar Research Foundation werkte.

Tandbederf is nog steeds de belangrijkste chronische ziekte onder kinderen, en de helft van de Amerikaanse kinderen heeft cariës. Suiker is ook gelinked aan hart- en vaatziekten, diabetes en leverziekten.

(Bron: PLOS Med, 2015; 12 (3): e1001798)

Een ui per dag houdt diabetes weg

Een ui per dag zou wel eens een geweldige manier zijn om diabetes te behandelen. Uit een nieuwe studie  blijkt, dat extract van uien de bloedsuikerspiegel en het cholesterolgehalte verlaagt.

Tweemaal per dag 400 mg ui-extract kan de bloedsuikerspiegel met wel 50 procent verlagen en meteen het cholesterolgehalte erbij, zeggen onderzoekers van Delta State University in Abraka, Nigeria.

Het uien-extract, beter bekend als Allium cepa, lijkt zelfs beter te werken bij mensen met diabetes. Hoewel ui niet veel calorieën bevat, kwamen niet-diabetici die het extract namen juist aan. Volgens onderzoekers verhoogt het supplement de stofwisseling en maakt het mensen hongerig, waardoor ze meer eten.

Hun onderzoek beperkte zich tot laboratorium ratten, die werden getest met verschillende hoeveelheden extract en het diabetes geneesmiddel Metformine. Toediening van 400 en 600 mg extract gaf de snelste daling van het bloedsuikergehalte en de cholesterolwaarden, vergeleken met toediening van alleen het medicijn.

Bron: Proceedings van de 97e jaarlijkse bijeenkomst van de Endocrine Society, San Diego, 6 maart 2015

Is voeding de redding voor MS ?

Ruim 17000 Nederlanders hebben MS, een neurologische aandoening waarvan niet veel meer bekend is dan dat er myeline om meerdere (Multiple) zenuwuitlopers verdwijnt en littekenweefsel (Sclerose) ontstaat. De informatieoverdracht via de getroffen zenuwen valt uit. Aangezien het hele lichaam door zenuwinformatie wordt aangestuurd kan vrijwel het hele spectrum aan neurlogische symptomen optreden. Verwarring met andere neurologische ziekten ligt hier op de loer.

Erfelijkheid

MS valt onder de zgn. chromosoom-16-ziektes. Sleutelgenen voor MS zitten net als onder meer die voor coeliakie, diabetes type 1, schizofrenie, lupus, reuma en borst- en longkanker op het chromosoom dat ook de barrierefunktie van de darm regelt. Bij al deze ziektes maakt het lichaam in reactie op bepaalde voedingsmiddelen te veel zonuline aan, een eiwit dat de nog niet zo lang geleden ondekte portjes tussen de darmcellen en tussen de cellen in de bloedbreinbarriere openzet.

Onderzoekers, die zichzelf deskundigen noemen, zeggen dat MS voorlopig een ongeneeslijke ziekte blijft. Er wordt ingezet op medicijnen, die (hopelijk) slechts de symptomen onderdrukken. Over de bijwerkingen en dus kwaliteit van leven is nog niets bekend.

Voeding

Een groeiende groep wetenschappers richt zich echter op voeding. De bekendste van deze pioniers is de Amerikaanse hoogleraar interne geneeskunde Terry Walsh. Zij heeft zelf een zeer grogressieve vorm van MS. Ondanks de best denkbare behandelingen takelde zij snel af. Ten einde raad besloot zij alle voedingsmiddelen die de zgn poortjes in de darm abnormaal lang openzetten (hoofdzakelijk granen en zuivel) weg te laten en over te schakelen op een strikt oerdieet. In een jaar tijd transformeerde zij hiermee van rolstoel-afhankelijk naar volledig funktioneel.

Onderzoek

Met behulp van crowdfunding heeft zij inmiddels enkele onderzoeken met grotere groepen patienten opgezet en de eerste resultaten overtreffen de stoutste verwachtingen. Het “Walsh Protocol” werkt en is volkomen risicoloos. De gevestigde behandelaars en patientenorganisaties onderschrijven dit protocol niet.

BRON: Terry Walsh, Margriet 34

Kruiden net zo effectief als medicijnen in behandeling van Diabetes

Diabetici zouden oregano en rozemarijn aan hun eten moeten toevoegen. Uit een nieuwe studie blijken deze kruiden net zo effectief te zijn als pillen om het bloedsuikergehalte te reguleren.

De kruiden werken op een enzym, waar ook de farmaca op inwerken, zeggen onderzoekers van de Universiteit van Illinois. Medicijnen hebben echter altijd bijwerkingen, kruiden niet.
Het onderzoeksteam testte 4 varianten kruiden (van kasgekweekt tot gedroogde commercieel) om de meest effectieve soort te bepalen. Commerciele extracten van Griekse en Maxicaanse oregano en rozemarijn onderdrukten het beste de werking van het enzym, al bevatten de kasgekweekte varianten meer polyphenolen en flavoiden.

De bevindingen zijn significant. Circa 8% van de bevoking heeft Diabetes type-2. In Nederland hebben zo’n miljoen mensen last van de gevolgen van Diabetes. In 2007 waren de kosten van diabeteszorg bijna 1 miljard euro. De kosten voor behandeling van complicaties is hier nog niet meegerekend. Van alle kosten voor diabeteszorg is ruim de helft voor medicijnen en hulpmiddelen (dus ruim 500 miljoen euro) en bijna een kwart aan ziekenhuiszorg.

BRON: Journal of Agricultural and Food Chemistry, 2014; 62: 6147 en RIVM

Bestanddeel van fabrieksvoeding veroorzaakt kanker

Een chemische stof, gevonden in voedingsmiddelen als crisps, chips, brood en biscuits blijkt kankerverwekkend (carcinogeen). Acrylamide, welke smaak geeft en zetmeelrijke voedingsmiddelen die bij hoge temperaturen bereid worden “bruint” , moet zoveel mogelijk vermeden worden. Fabrikanten moeten dit chemische goedje niet meer gebruiken, zegt de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (European Food Safety Authority, EFSA).

Acrylamide wordt al meer dan 10 jaar verdacht kankerverwekkend te zijn, maar pas een paar maanden geleden hebben wetenschappelijke adviseurs dit aan de EFSA bevestigd. Door hun lagere lichaamsgewicht lopen vooral kinderen relatief groot risico.

De EFSA voert nu een onderzoek uit onder andere wetenschappers. Als het onderzoek wordt bevestigd, zal de EFSA alle producenten van voedingsmiddelen aanbevelen om de hoeveelheid acrylamide in het voedsel dat ze produceren te verminderen.

Acrylamide ontstaat uit suikers en een aminozuur die beide van nature in zetmeelrijke voedingsmiddelen zitten. Hoewel het pas in 2002 werd ontdekt, zat het altijd al in fabrieksvoedingsmiddelen.

Bron: EFSA persbericht, 1 juli 2014

Koolzaadolie is dè olie voor diabeten

Canola is dè olie voor mensen die lijden aan diabetes type 2, de ‘lifestyle ziekte’, zeggen de onderzoekers. Voedsel dat deze koolzaadolie bevat, zoals brood, moet een belangrijk onderdeel van het dieet worden.
Diabetici kunnen het risico op hart-en vaatziekten met 7 procent verminderen door regelmatig de olie te nuttigen; en dat is hetzelfde voordeel als een extra cholesterolverlagende statine, zeggen Canadese onderzoekers.

Ze deden de ontdekking toen ze 141 diabetici op een dieet met een laag glycaemische index zetten, dat ofwel brood met canolaolie bevatte of volkoren granen, waarvan bekend is, dat dat het risico op hart-en vaatziekten reduceert.
Het is de eerste keer dat het laag glycaemische index dieet waaraan koolzaadolie is toegevoegd is getest.

De olie werd ontwikkeld op basis van koolzaadolie in de jaren 1970, en bevat slechts 7 procent verzadigde vetten; dat is ongeveer de helft van de hoeveelheid in olijfolie.
(Bron: Diabetes Care, 2014, doi: 10.2337/dc13-2990)

Beweging volstaat om vet te verminderen bij mensen met diabetes type 2

Mensen met diabetes type 2 verliezen vet wanneer ze wekelijks een aantal uur bewegen. Het vetverlies is echter niet gelijkmatig over het lichaam verdeeld, schrijven onderzoekers van het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) in het vaktijdschrift Radiology. De onderzoekers wilden weten of lichaamsbeweging volstaat om de hoeveelheid vet in het lichaam te verminderen. Daarom werd twaalf mensen met diabetes type 2 een bergexpeditie in het vooruitzicht gesteld. Zij trainden hiervoor wekelijks drie tot zes uur in een sportschool. De deelnemers, die gemiddeld 46 jaar waren, werd verzocht om hun eetpatroon niet aan te passen. Daar hielden zij zich aan, bleek uit een eetdagboek dat zij bijhielden.

Met MRI-scans werd de hoeveelheid vet in het lichaam van de deelnemers zes maanden gevolgd. “Mensen verloren door het trainen gemiddeld 5 procent van hun lichaamsgewicht.

De vermindering van de hoeveelheid vet was op sommige plekken veel groter” ,vertelt prof. Hildo Lamb van de afdeling Radiologie van het LUMC. De vetreductie was het grootst in de buik, lever en rond het hart. Terwijl de hartspier en een beenspier geen vetverlies lieten zien.

“Juist de vermindering van vet in de buik en lever is belangrijk, omdat dit vet geassocieerd is met hart- en vaatziekten. We zagen de leverfunctie van de deelnemers ook verbeteren. We hebben dit nu bij een kleine groep laten zien. In de toekomst hopen we in staat te zijn om te voorspellen welke strategie het beste is voor een patiënt: lichaamsbeweging, dieetverandering, medicatie, een operatie of een combinatie”, aldus Lamb.

Het onderzoek is verricht met steun van de Bas van de Goor Foundation. Ook in de oratie van Prof.dr. H.J. Lamb kunt u meer lezen over dit onderwerp: www.lumc.nl

Welkom

 

De besmettingscijfers blijven schommelen, dus blijf alert op hygiëne. Doe je mee ?

  1. was thuis je handen (minimaal 20 s)
  2. neem een eigen handdoek mee
  3. neem een mondkapje mee
  4. in de praktijk: houd je aan de regels