Spring naar de hoofdinhoud

Protest tegen Zilveren Kruis

Zilveren Kruis Achmea maakte vorig jaar flinke winst met hun zorgverzekeringen. Ondertussen zijn de zorgpremies gestegen en moet het allemaal goedkoper, efficiënter en winstgevender in plaats van beter en menselijker. Zilveren Kruis Achmea is ook verantwoordelijk voor het besluit om de acute verloskunde en de spoedeisende hulp te sluiten in het Gelre ziekenhuis in Zutphen.
 
Het Nationaal Zorgfonds steunde daarom vandaag de actievoerders bij het hoofdkantoor van Zilveren Kruis Achmea in Leiden. Zij willen dat de afbraak van de ziekenhuizen wordt teruggedraaid en dat er een Nationaal Zorgfonds komt. Uit de antwoorden van de woordvoerder van de verzekeraar tijdens de actie werd al duidelijk: Zilveren Kruis Achmea gaat de afbraak niet stoppen. Een Nationaal Zorgfonds zien ze ook niet zitten.
 
Een aantal mensen vertelde indrukwekkende verhalen over hoe dit zorgstelsel hen direct raakt. Een vader wiens dochter elk moment kon bevallen, terwijl de verloskunde afdeling van het ziekenhuis net was gesloten. Mensen die zich zorgen maken over het verdwijnen van de spoedeisende hulp dichtbij.
 
Het is tijd dat er een Nationaal Zorgfonds komt, zodat deze afbraak stopt. Op 22 juni is er een debat in de Tweede Kamer over de ziekenhuizen. De actievoerders roepen samen met de SP op om daar naartoe te komen. Als je daar ook bij wilt zijn dan kun je je via deze link inschrijven. Dat is belangrijk, want samen laten we zien dat een Nationaal Zorgfonds harder nodig is dan ooit.   Met vriendelijke groet,

Nationaal ZorgFonds

RVS: Toekomst eerste lijn ligt niet in marktwerking, maar in vaste teams

De zorg in de eerste lijn moet snel veranderen, anders verliezen burgers het vertrouwen in de zorg. Er is nu actie nodig, schrijft de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving in het advies ‘De basis op orde’.

Als een van de weinige overheidssectoren geniet de eerstelijnszorg – waaronder huisartsen, wijkverpleegkundigen, fysiotherapeuten en apothekers – nog veel vertrouwen van burgers. Ook dat vertrouwen dreigt af te brokkelen, zodat er snel vergaande hervormingen nodig zijn in deze basiszorg, schrijft de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving (RVS) in het rapport ‘De basis op orde’. Op vier manieren kan de eerstelijnszorg richting 2030 veranderen:

1 Erken cruciale waarde van eerstelijnszorg: zorg voor structurele financiering.

Huisartsen, wijkverpleegkundigen, fysiotherapeuten lossen maar liefst 90 procent van alle gezondheidsvragen op. En dat tegen 4 procent van het volledige zorgbudget.

En toch, zegt Bussemaker, gaan de discussies over de eerstelijnszorg tot haar verbazing vaak over vragen als: hoe krijgen we nòg meer ziekenhuiszorg bij de huisarts ? Hoeveel praktijkondersteuners mag een praktijk eigenlijk inzetten ? En stijgen de kosten niet te veel als een wijkverpleegkundige de zorgvraag van een oudere in kaart breng ?

2 Gebruik functies en waarden als startpunt: stop met marktwerking

De negatieve gevolgen van de marktwerking in de wijkverpleging zijn enorm, stelt het rapport. Tussen 2016 en 2021 steeg het aantal aanbieders nog van 1.000 naar 1.400. In sommige wijken in Den Haag zijn bijvoorbeeld meer dan 170 organisaties actief. Dat maakt samenwerking vrijwel onmogelijk en ook is de marktwerking vaak niet efficiënt.

3 Werk wijkgericht met specifieke aandacht voor kwetsbare groepen: werk samen in generalistische teams

De RVS pleit voor een terugkeer naar een ‘klein hecht multidisciplinair team’ dat de gezondheid van de inwoners van de wijk volgt. Schaalvergroting in de eerstelijnszorg alleen voor zaken als digitalisering, administratie en onderhandelingen met zorgverzekeraars. De zorg zelf moet laagdrempelig en herkenbaar blijven. Patiënten moeten weten bij welke zorgverleners ze terechtkunnen, zorgverleners kennen op hun beurt de patiënten en elkaar. Grote ketens die praktijken opkopen met private investeerders, om ze vervolgens te bemensen met steeds wisselende zzp’ers moeten geweerd worden.

4 Benut de kracht van de samenleving: laat burgers meer zelf doen

De mensen willen graag zelf de regie houden over hun kwaliteit van leven, dus laat ze meedoen, zoals via vrijwilligerswerk in de buurt en actief meedoen in zorgcoöperaties, om zorg voor elkaar te regelen. ‘Dit moeten we niet doen omdat het financieel zo lekker uitkomt. ’, aldus Jet Bussemaker, voorzitter van de RVS, bij de presentatie van het rapport.

Dus hierbij ‘een enorme waarschuwing’ van RVS. ‘De Overheid en zorgverzekeraarsmoeten niet denken in termen van financiële resultaten op korte termijn, maar vasthouden aan wat de kern is. En dat is de grote maatschappelijke waarde die goede eerstelijnszorg heeft’.

BRON: RVS

Vertrouwen in fysiotherapeuten ook in 2022 hoog

Uit de tweejaarlijkse barometer ’Vertrouwen in de gezondheidszorg’ van het Nivel blijkt dat burgers groot vertrouwen hebben in beroepsgroepen en instellingen in de zorg. Huisartsen, medisch specialisten en verpleegkundigen scoren het hoogst, fysiotherapeuten volgen hen op de voet. Wat opvalt is dat de zorgverzekeraars al jaren erg slecht scoren en in 2022 nòg minder worden gewaardeerd.

De gegevens waarop het Nivel deze resultaten baseert, komen uit het Consumentenpanel Gezondheidszorg van het Nivel dat bestaat uit 11.500 personen van 18 jaar en ouder.

BRON: Hulst, F.J.P. van der, Brabers, A.E.M. en Jong, J.D. de. Barometer Vertrouwen in de Gezondheidszorg. Utrecht: Nivel. //www.nivel.nl/consumentenpanel-gezondheidszorg/resultaten-vertrouwen , 22-03-2023

Recordaantal niet-afgesloten zorgcontracten: ‘Risico dat verzekerden deel zelf moeten betalen’

Door gesteggel over geld tussen zorgverleners en zorgverzekeraars dreigen patiënten van revalidatiecentra en zelfstandige behandelcentra zelf de rekening voor hun behandeling te krijgen. Patiënten lopen het risico dat ze niet alles vergoed krijgen.

Voor 13 december moeten de zorgverzekeraars hun contracten voor 2023 getekend hebben met de ziekenhuizen. Op 25 december heeft het Slingeland Ziekenhuis nog geen contract met Menzis.

Wat houd dat in:

Als je je wilt verzekeren bij Menzis

– moet je een flinke eigen bijdrage betalen

– wordt je gedwongen naar een ander ziekenhuis uit te wijken

Met de volgende verzekeraars heeft het Slingeland Ziekenhuis contracten afgesloten voor 2023:

  • ASR
  • Caresq (Eucare)
  • CZ
  • DSW
  • ENO
  • ONVZ
  • VGZ (niet met ZEKUR)
  • Zilveren Kruis (Achmea)
  • Zorg en zekerheid

Het Slingeland Ziekenhuis is enkel nog met Menzis in onderhandeling voor 2023. Onder Menzis vallen ook de labels Anderzorg, VinkVink en HEMA.

Wachtlijsten, personeeltekort, opnamestops: het gevreesde ‘zorginfarct’ is er al

Zorg wordt schaars. De zorgverleners kunnen het werk niet meer aan door de overdosis administratieve verplichtingen en de massale uitval en vertrek uit de zorg. Ondanks alle signalen tot protesten aan toe, doen de Overheid, de NZa en de zorgverzekeraars niets.

Wat is er aan de hand?
De wachtlijsten lopen alleen maar op. Zorgmedewerkers verlaten massaal de zorg. Niemand wil meer in de zorg werken. Oorzaak: teveel regeltjes waaraan je je als zorgverlener moet houden, administratieve handelingen opgelegd door managers van zorgverzekeraars die hiermee hun bestaansrecht claimen, het volgen van richtlijnen omdat je anders in (juridische) problemen komt en het totale wantrouwen vanuit zorgverzekeraars.

Is dit nieuw ?
Absoluut niet. Al tientallen jaren waarschuwen mensen uit de zorg dat het ingezette beleid niet klopt en dat de zorg gaat vastlopen. Al direct toen in 2006 marktwerking in de zorg werd geïntroduceerd, wist iedereen dat het mis zou gaan. Elke sector die geprivatiseerd werd, is nog altijd slechter en duurder geworden. Alleen de Overheid had natuurlijk weer vertrouwen in hun eigen ideetje. Honderdduizenden zorgverleners zijn sindsdien de klos.

Klagen helpt niet, want de waakhond voor eerlijke marktwerking in de zorg, de NZa, loopt stevig aan de riem van de Overheid. Zorgverzekeraars voeren het beleid van diezelfde Overheid uit en zoeken ook nog eens de grenzen op, waarmee zorgverleners tot het uiterste kunnen worden uitgeknepen.

In 2021 waarschuwde de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid dat ‘schaarste in de zorg’ op komst was. De Overheid zou burgers snel moeten voorbereiden steeds meer zelf en in eigen kring (mantelzorg, familie en vrienden) te gaan oplossen. De politiek zweeg.

In oktober 2022 deden NZa en de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd herhaalden dit en een maand later gaf een grote verzekeraar toe dat ze de wachtlijsten niet meer weg konden werken. Maar nog steeds geen reactie.

Hoe heeft het zover kunnen komen ?
Je hoort wel vaker dat de bevolking groeit en vergrijst, maar is dat een oorzaak of een gevolg? Als de zorg verplicht wordt iedereen koste wat het kost in leven te houden, is dat èn duur èn er worden steeds meer mensen steeds ouder èn neemt de vraag naar zorg toe. De oorzaak lijkt dus eerder beleid te zijn.

Patienten gaan zich ook steeds meer als consument gedragen en vragen méér: nòg een gesprek, nòg een check-up, nòg een second opinion. En als de zorgverlener meer te bieden heeft wìl de patiënt dat ook hebben. Ook dit is een gevolg van het beleid, waarbij de patiënt de regie moest krijgen.

Artsen hebben de gezondheid van mensen volledig in handen van de farmaceutische industrie gelegd, door mensen structureel dom en passief te houden hebben. Hierdoor heeft de farmaceutische industrie de absolute macht gekregen en kan de prijs naar believen naar tophoogte jagen. Dit is te koppelen aan de marktwerking en dus weer een gevolg van het beleid.

Het huidige zorgsysteem is ziek. Aan de kant van de patiënt is het een solidair systeem; iedereen heeft overal recht op. Zorgverzekeraars moeten voortdurend op de kosten letten. Aan de kant van de zorgverleners is het echter een marktsysteem; iedereen probeert een zo groot mogelijk deel van de pot geld te pakken te krijgen. Het gevolg is dat zorgverzekeraars wantrouwend zijn en allerlei drogredenen aanvoeren om niet te hoeven betalen. Zo moeten zorgverleners zowat elke handeling opschrijven, want stel je voor dat ze iets overbodigs of te duurs zouden declareren. Die administratie koste veel tijd, levert veel frustratie op en kost ook weer véél geld. Geld en tijd die weer niet besteed kunnen worden aan zorg.
Met richtlijnen en protocollen worden risico’s volledig dichtgetimmerd, maar kosten veel tijd en dragen bij aan hoge kosten.
Fysiotherapeuten hebben ook al tientallen jaren te maken met perverse prikkels: fysiotherapie helpt mensen zelf gezonder te leven en te werken aan hun herstel en is relatief goedkoop, maar dat kost tijd en inspanning. De patiënt kiest er dus vaak voor geopereerd te worden want dat is snel, kost hem geen moeite en wordt ook nog eens volledig vergoed, maar is verschrikkelijk duur voor de zorg. Ook dit is door de Overheid bepaald beleid.

Trekt er dan niemand aan de bel ?
Er zijn legio onderzoeken en artikelen waarin wordt aangetoond dat het beter en goedkoper kan. Eind september 2022 nog legde oncoloog/epidemioloog Gabe Sonke in zijn oratie uit dat alle kankermedicijnen van de afgelopen decennia vooral de farmaceutische bedrijven winst hadden opgeleverd en veel mínder de kankerpatiënt. „De afgelopen tien jaar is de vijfjaarsoverleving voor kankerpatiënten met 8 procent gestegen. Maar de kosten aan dure geneesmiddelen zijn in dezelfde periode vertienvoudigd naar bijna 3 miljard euro per jaar”.De Overheid, de NZa en de zorgverzekeraars lijken nog steeds vooral het huidige systeem in stand te willen houden. Wie wordt hier beter van ?

En hoe gaat het nu verder ?

Er wordt nu ingezet op “passende” zorg. Een behandeling wordt dan alleen voorgeschreven (of ondergaan) als die echt iets toevoegt. Maar dit is natuurlijk niet te rijmen met de marktwerking in de zorg. Preventief advies levert immers niets op, een behandeltraject wel. En het dom en afhankelijk houden van patiënten heeft zeker een langdurig na-ijl effect; mensen met klachten door omgevingsfactoren (stress, leefstijl) gaan gewoon vaker naar de zorgverlener en worden uiteindelijk doorgestuurd naar het ziekenhuis.

De Overheid richt zijn pijlen op zorgverleners, maar zwijgt over haar eigen rol. De hele omgeving wordt door deze Overheid ingericht, van groenvoorzieningen, bovenop elkaar moeten wonen, geluid- en lichtoverlast, 24 uurs maatschappij (omdat er zo nodig geld verdiend moet worden) tot alle aanbiedingen in de supermarkt (het slechtste spul is goedkoper, gezonde groente en fruit krijgt een hogere BTW). Het is geen probleem van de zorg. De problemen in de zorg zijn een symptoom van een slecht overheidsbeleid, uitgevoerd door mensen die verschrikkelijk veel verdienen aan de zorg maar geen zorg leveren.

BRON: NRC

Fysiotherapeut gooit handdoek in de ring

Steeds meer fysiotherapeuten stoppen steeds eerder met het vak. Jongere fysiotherapeuten al na 3 jaar ! Oorzaak: de vergoeding van de zorgverzekeraars is al tientallen jaren niet kostendekkend, niet eens aan de inflatie aangepast, terwijl diezelfde zorgverzekeraars steeds meer eisen stellen die naast steeds meer tijd ook steeds meer geld kosten. Zo komt de behandeling van patiënten in gevaar en daar passen zorgverleners voor.

In 2019 wordt een onafhankelijk onderzoek naar de kostprijs voor fysiotherapie uitgevoerd. Daaruit kwam een tarief van ca 40 euro uit. Dat zou in 2022 43 euro zijn, maar de torenhoge inflatie rechtvaardigt al 46 euro. De verzekeraars betalen tussen 30 en een kleine 35 euro en weigeren ook maar iets te doen aan inflatiecorrectie. En dat terwijl alle kosten explosief stijgen. Hele sectoren passen de lonen aan, ook de medewerkers van de zorgverzekeraars krijgen netjes hun loonsverhoging, maar dat is bij fysiotherapeuten niet eens mogelijk zonder de werkgever failliet te laten gaan. Het water staat veel fysiotherapeuten aan de lippen, veel fysiotherapeuten nemen een baan zonder deze onderdrukking en voor een goed inkomen, honderden praktijken zijn al gesloten.

In de zorg is de marktwerking ingevoerd. Dat houdt in onderhandelen en prijsafspraken maken. Maar onderhandelen doen zorgverzekeraars niet en zij bepalen de tarieven eenzijdig. Het is gewoon slikken. Of stikken, want teken je niet, dan wordt het tarief ook nog eens gehalveerd. Bezwaar aantekenen heeft eveneens geen zin, want dat wordt meestal niet eens gelezen, anders afgedaan met algemene antwoorden (zorgverzekeraars) of afgedaan als niet ontvankelijk , “want daar gaan wij niet over” (de waakhond voor de eerlijke marktwerking NZa).

Is er een oplossing ? Jazeker. Fysiotherapie moet in de basisverzekering. Fysiotherapie is een effectieve en relatief goedkope behandeling tegenover de duurdere specialistische zorg, maar de laatste wordt altijd vergoed uit de basisverzekering. Iemand die geen aanvullende verzekering koopt kan dus gewoon en volledig betaald naar de specialist. Dat is niet per definitie beter, maar wel goedkoper voor de verzekerde. Maar duurder voor de zorg. Fysiotherapie valt voornamelijk in de aanvullende verzekering. Daar bestaan geen wetten voor en dus kunnen zorgverzekeraars doen wat ze willen. Ze gebruiken die machtspositie dus volledig. De winst die de zorgverzekering maakt met fysiotherapie komt ten goede aan de basisverzekering en daar heeft de fysiotherapie dus niets aan. De zorgverzekeraars hebben dus lagere kosten in de basisverzekering èn knijpen de fysiotherapeuten ook nog eens verder uit. Een win-win situatie voor de zorgverzekeraar.

Veel collega’s verlaten gedesillusioneerd het vak. Zorg is mensenwerk, maar wordt vermorzeld door managers die geen zorg leveren maar er alleen maar aan verdienen.

lees ook dit artikel uit de Volkskrant.

Amsterdamse fysio’s botsen met verzekeraars: ‘Schandalige aanbieding’

Het Fysiotherapie Collectief Amsterdam (FCA) – waar ruim driehonderd fysiotherapeuten in de stad bij zijn aangesloten – heeft een brandbrief gestuurd over de nieuwe tarieven die zorgverzekeraars hun hebben aangeboden. Die zijn, vinden de briefschrijvers, te laag.

Fysiotherapeuten in Amsterdam zijn ontevreden met nieuwe tarieven van zorgverzekeraars.

Dat bevestigt FCA-bestuurslid Wouter Post, tevens eigenaar van Sportmedisch Centrum Fysiomed uit Zuid. De brief, die in handen is van Het Parool, is verstuurd naar zorgverzekeraars, stakeholders, de gemeente Amsterdam en zorgminister Ernst Kuipers.

Volgens FCA is het vijf voor twaalf. Zorgverzekeraars maken het, stellen de briefschrijvers, met de aangeboden contracten van tussen de 30 en 33 euro ‘onmogelijk om zorg op kwalitatief hoogwaardig niveau aan te bieden’. Uit een onafhankelijk kostprijsonderzoek van Gupta uit 2019 en 2020 zou volgens FCA al blijken dat een behandeling 43 euro zou moeten kosten. Volgens de ontevreden fysiotherapeuten ‘negeren’ zorgverzekeraars de uitkomsten van dit onderzoek.

Als veel fysiotherapeuten in de stad niet akkoord gaan met de nieuw aanbiedingen, houdt dat in dat zorgverzekeraars onvoldoende fysiotherapie kunnen inkopen in de stad. Zorgverzekeraars zijn verplicht om ervoor te zorgen dat er in iedere regio voldoende zorg wordt aangeboden. Bij het uitblijven van een akkoord met een of meerdere zorgverzekeraars zou het straks zo kunnen zijn dat Amsterdammers van de fysio een factuur meekrijgen met door de fysio’s gehanteerde tarieven. Die factuur zouden ze vervolgens moeten indienen bij hun zorgverzekeraar, die dan verplicht is te betalen.

Niet geanticipeerd op inflatie

Daar moet wel een kanttekening bij worden geplaatst: dit zou alleen gelden als bijna alle fysiotherapeuten in de stad meedoen. “Maar iedereen is zo pissig over de schandalige aanbiedingen die gedaan worden, dat er genoeg steun lijkt,” aldus Post.

“Er wordt in de huidige aanbiedingen nauwelijks op de inflatie geanticipeerd,” zegt hij. “Wij kunnen de inflatie niet doorberekenen, want de verzekeraar bepaalt het tarief.” In de brandbrief schrijft FCA dat ‘het tarief al tien jaar nagenoeg stilstaat’ en dat steeds meer jonge fysio’s de sector ‘gefrustreerd’ zullen verlaten. Veel praktijken zouden al in nood verkeren. ‘Er moet een onverantwoord hoge productie worden gedraaid om salarissen te kunnen betalen en het hoofd boven water te houden.’

Ook de dure huisvestingskosten in de stad zijn voor Post ‘een extra reden om aan de bel te trekken’, zegt hij. “Die zijn bij ons een stuk hoger dan in andere delen van het land.”

bron: Parool

Zorgakkoord kent alleen verliezers

Het ministerie van VWS stel in een conceptversie van het Integraal Zorgakkoord voor om de vrije artsenkeuze in te perken. Een maatregel die vele Nederlanders zal raken en alleen tot doel heeft de zorg te bezuinigen, aldus directeur Aad de Groot.

In de conceptversie van het Integraal Zorgakkoord stelt het ministerie van VWS onder het mom ‘betere samenwerking en passende zorg’ rigoureuze maatregelen voor. Een daarvan is het inperken van de vrije artsenkeuze voor alle verzekerden die geen restitutiepolis hebben. Deze maatregel raakt daarmee 90% van de Nederlanders. Het Integraal Zorgakkoord lijkt hiermee enkel en alleen een akkoord te zijn dat tot doel heeft  op de zorg te bezuinigen.

Passende zorg is nieuw toverwoord

“Passende zorg is nu het toverwoord om de zorgkosten te drukken”, zegt directeur Aad de Groot. “Zorgverzekeraars moeten met hun contractering sturen op deze passende zorg en voorkomen dat er betaald wordt voor ‘niet-aantoonbaar effectieve’ zorg. Sommige zorgverzekeraars claimen hun verzekerden alleen naar passende zorg te kunnen toeleiden als zij voor niet-gecontracteerde zorg geen of een zeer lage vergoeding mogen geven. Het kabinet lijkt bereid de zorgverzekeraars op dit punt tegemoet te komen door dit mogelijk te maken. Opmerkelijk, want zorgverzekeraars kunnen helemaal niet toeleiden naar passende zorg. Daarvoor hebben ze onvoldoende beeld van de kwaliteit van zorg, van de relatie tussen arts en patiënt en van welke behandeling zou werken in de specifieke situatie waarin een patiënt zich op dat moment bevindt.”

Voorstel is frappant

Door de inperking van de vrije artsenkeuze wordt het zorgverzekeraars mogelijk gemaakt nog minder vergoeding te geven voor niet-gecontracteerde zorg. Aad de Groot vindt het frappant dat deze inperking, zoals deze nu in het concept zorgakkoord is opgenomen, vooral betrekking lijkt te hebben op natura- en budgetpolissen: “Natura- en budgetpolissen kenmerken zich juist door een beperkte contractering van zorgverleners. Deze polissen zijn vooral in het leven geroepen door zorgverzekeraars om tegen een lage premie een basisverzekering aan te bieden, waarbij de budgetpolissen zich met name richten op berekenbaar winstgevende jonge gezonde verzekerden. Om deze reden is voor deze polissen de kwaliteit van zorg niet zozeer het uitgangspunt om tot contractering te komen, maar welke zorgverlener zich laat dwingen om tegen een zeer laag tarief nog zorg te leveren.” Met het sturen op ‘passende zorg’ wordt de keuzevrijheid binnen deze polissen nog verder ingeperkt. Het is duidelijk dat deze maatregel vooral in het leven is geroepen om kosten te besparen.

Alleen maar verliezers

Inmiddels hebben al 76% van de Nederlanders een natura- of budgetpolis. Met de huidige hoge inflatie is te verwachten dat dit aantal alleen maar zal toenemen. Veel mensen hebben door hun financiële situatie alleen nog maar de keuze voor een natura- of budgetpolis en worden hierdoor nog verder beperkt in welke zorg ze vergoed kunnen krijgen.

De DSW-directeur benadrukt dat ook zorgverleners veel zullen verliezen als zorgverzekeraars door deze wijziging de mogelijkheid krijgen om geen of een zeer lage vergoeding te geven: “Er valt dan voor de zorgverlener niets meer te onderhandelen. Het is dan echt tekenen bij het kruisje.” Het machtsevenwicht tussen verzekerde, zorgaanbieder en zorgverzekeraar raakt zo volledig uit balans. Deze maatregel zal geen stimulans zijn voor meer ‘passende zorg’ maar, zo zegt Aad de Groot, vooral een achteruitgang voor de positie van verzekerden en zorgverleners in ons zorgstelsel: “En de suggestie dat zorgverzekeraars dit kunnen compenseren door op kwaliteit te contracteren is een illusie. Passende Zorg is Verschraalde zorg.”

Uiteindelijk blijft er zo alleen keuzevrijheid over voor de mensen die het zich kunnen veroorloven. Iets wat de directeur enorm tegen de borst stuit. Want ziek of gezond, arm of rijk: iedereen moet in gelijke mate recht hebben op toegankelijke en betaalbare zorg. Dat is de essentie van ons zorgstelsel, aldus de Groot: “In veel publicaties wordt gesteld dat zorgverzekeraars voor inperking van de vrije artsenkeuze zijn. Het zal duidelijk zijn. DSW is altijd tegen de aanpassing van de vrije artsenkeuze geweest en zal dat tot in lengte van dagen blijven.”

bron: DSW

Situatie in fysiotherapie is onhoudbaar

KNGF-voorzitter Guido van Woerkom uit zijn grote zorgen over de onhoudbare situatie in de fysiotherapie, in een brief die hij gisteren verstuurde aan zorgverzekeraars, Zorgverzekeraars Nederland, de Nederlandse Zorgautoriteit en de minister van VWS.

In de brief stelt Van Woerkom dat ‘de rek er al lang uit is’. Hij roept zorgverzekeraars op nú te investeren in fysiotherapie. Met de huidige inflatiecijfers is de situatie niet langer houdbaar.

‘De situatie in de fysiotherapie is echt nijpend. We voeren constructieve gesprekken met alle partijen om ervoor te zorgen dat fysiotherapie beter toegankelijk wordt vanuit de basisverzekering voor iedereen die deze zorg nodig heeft. Het draagvlak daarvoor groeit, door de belangrijke bijdrage die fysiotherapie kan leveren om passende zorg te leveren.

Tegelijkertijd verlaten fysiotherapeuten gemiddeld al na 11 jaar het vak en jonge starters vaak zelfs al na 3 jaar. Hierdoor ontstaan tekorten aan personeel, met een gigantische werkdruk bij fysiotherapiepraktijken als gevolg.

Een goede cao voor eerstelijnspraktijken is vooralsnog niet haalbaar en betaalbaar gebleken. Op dit moment vergoeden zorgverzekeraars rond de 30 euro per behandeling, terwijl uit onderzoek blijkt dat de normatieve kostprijs voor een behandeling ruim 40 euro is. En dan is  de huidige torenhoge inflatie daar nog niet bij gerekend.’

Van Woerkom roept zorgverzekeraars daarom op om te investeren in fysiotherapie. ‘Als ze dat niet doen, dan wordt de situatie onhoudbaar en komt passende zorg voor patiënten in het geding’, aldus Van Woerkom.

Zorg en verkiezingen

Dit jaar staan de verkiezingen op het programma en de zorg wordt een belangrijk onderwerp. De marktwerking is veel te ver doorgeschoten en het wordt door de Corona-crisis wel heel erg duidelijk dat dit niet werkt. Zorgaanbieders moeten elkaar nu beconcurreren, mogen geen informatie delen (Privacy Wet) en werken niet samen. Zorg is een verdienmodel geworden, waar zeker de patiënt niet centraal staat. Wat staat er in de programma’s van de verschillende politieke partijen ? En waar moet je aan denken bij het stemmen ?

SP:         hele zorgstelsel moet veranderen

  • Marktwerking belemmert het geven van goede zorg en leidt tot onnodige kosten (miljoenen voor reklame, hoge ICT-kosten en commerciele bedrijven in de jeugdzorg)
  • Geen concurrende zorgverzekeraars
  • Geen nominale premie en eigen risico, maar inkomensafhankelijke premie of via belastingen
  • Centrale bekostiging van de zorg
  • Per regio zorg afstemmen op bevolkingssamenstelling
  • Ziekenhuizen mogen géén winst uitkeren aan investeerders (winstverbod)

VVD:      huidige stelsel blijft met wat aanpassingen

  • Niet meer financieren obv verrichtingen maar obv uitkomst
  • Het systeem werkt wel, want de wachtlijsten zijn weg, kwaliteit van zorg is goed en voor iedereen toegankelijk en zorgverzekeraars beperken de kosten
  • Wil het mogelijk maken dat investeerders geld steken in ziekenhuizen; hierdoor gaan investeerders echter rendement eisen (nu geldt echter nog het winstverbod)
  • Eigen risico blijft hetzelfde
  • Eigen bijdrage per behandeling met een jaarlijks maximum
  • Keuze voor hoger vrijwillig eigen risico om nominale premie te verlagen

D66:       huidige stelsel blijft met wat aanpassingen

  • Niet meer financieren obv verrichtingen maar obv toegevoegde waarde voor de patiënt
  • Regionale samenwerking tussen gemeenten, verzekeraars, zorgaanbieders en patiëntenorganisaties
  • Afstemmen zorgaanbod op behoeften
  • Vrije ondernemerschap van specialisten beperken (specialisten in loondienst bij ziekenhuis ?)
  • Eenvoudiger financieringssysteem om onnodig rondpompen van geld te voorkomen: beter belasting- en toeslagenstelsel geeft halvering van nominale premie
  • Eigen risico blijft, max €100 per geval (max 4 gevallen), hulpmiddelen en medicijnen tellen mee
  • Inkomensafhankelijke bijdrage in wijkverpleging en thuiszorg

CDA:      huidige stelsel blijft met wat aanpassingen

  • Zorg moet gericht zijn op ‘zinnige zorg en bijbehorende verdienmodellen, in plaats van puur op productie
  • Zorgaanbod aanpassen bij regionale zorgvraag
  • Meer samenwerking tussen zorgverleners, wijkverpleging, thuiszorg en zorgkantoren
  • Meer inzet op preventie en gezonde leefstijl (en winst van lagere zorgkosten samen delen)
  • Ziekenhuizen mogen géén winst uitkeren aan investeerders (winstverbod)
  • Vrije ondernemerschap van specialisten beperken (specialisten in loondienst bij ziekenhuis ?)
  • Eigen risico blijft gelijk, maar wel gespreid betalen

Groen Links: hele zorgstelsel moet veranderen

  • Zorgverzekeraars vervangen door publiek gefinancierde zorgfondsen
  • Per regio budget afgestemd op bevolkingssamenstelling
  • Samenwerking fondsen en regionale zorgaanbieders om goede zorg aan te bieden
  • Samenwerking tussen fondsen om administratieve kosten te verlagen
  • Geen eigen risico
  • Nominale premie blijft, maar wordt ca €10 per maand

PvcA:    huidige stelsel blijft met wat aanpassingen

  • Regie weg bij zorgverzekeraar
  • Overheid moet basiszorg beschikbaar stellen: overal moet dit bereikbaar zijn (streekziekenhuis)
  • Regionaal moet zorg aangepast worden aan behoeften
  • Eigen risico stapsgewijs afschaffen
  • Premie moet betaalbaar worden, door geld van de zorgtoeslag al hierin te verwerken
  • Eenvoudiger financieringssysteem om onnodig rondpompen van geld te voorkomen (toeslagen, uitzonderingen, premies en eigen risico met elkaar verrekenen)

CU:        huidige stelsel blijft

  • Vrije ondernemerschap van specialisten beperken (specialisten in loondienst bij ziekenhuis ?)