Skip to main content

Recordaantal niet-afgesloten zorgcontracten: ‘Risico dat verzekerden deel zelf moeten betalen’

Door gesteggel over geld tussen zorgverleners en zorgverzekeraars dreigen patiënten van revalidatiecentra en zelfstandige behandelcentra zelf de rekening voor hun behandeling te krijgen. Patiënten lopen het risico dat ze niet alles vergoed krijgen.

Voor 13 december moeten de zorgverzekeraars hun contracten voor 2023 getekend hebben met de ziekenhuizen. Op 25 december heeft het Slingeland Ziekenhuis nog geen contract met Menzis.

Wat houd dat in:

Als je je wilt verzekeren bij Menzis

– moet je een flinke eigen bijdrage betalen

– wordt je gedwongen naar een ander ziekenhuis uit te wijken

Met de volgende verzekeraars heeft het Slingeland Ziekenhuis contracten afgesloten voor 2023:

  • ASR
  • Caresq (Eucare)
  • CZ
  • DSW
  • ENO
  • ONVZ
  • VGZ (niet met ZEKUR)
  • Zilveren Kruis (Achmea)
  • Zorg en zekerheid

Het Slingeland Ziekenhuis is enkel nog met Menzis in onderhandeling voor 2023. Onder Menzis vallen ook de labels Anderzorg, VinkVink en HEMA.

Wachtlijsten, personeeltekort, opnamestops: het gevreesde ‘zorginfarct’ is er al

Zorg wordt schaars. De zorgverleners kunnen het werk niet meer aan door de overdosis administratieve verplichtingen en de massale uitval en vertrek uit de zorg. Ondanks alle signalen tot protesten aan toe, doen de Overheid, de NZa en de zorgverzekeraars niets.

Wat is er aan de hand?
De wachtlijsten lopen alleen maar op. Zorgmedewerkers verlaten massaal de zorg. Niemand wil meer in de zorg werken. Oorzaak: teveel regeltjes waaraan je je als zorgverlener moet houden, administratieve handelingen opgelegd door managers van zorgverzekeraars die hiermee hun bestaansrecht claimen, het volgen van richtlijnen omdat je anders in (juridische) problemen komt en het totale wantrouwen vanuit zorgverzekeraars.

Is dit nieuw ?
Absoluut niet. Al tientallen jaren waarschuwen mensen uit de zorg dat het ingezette beleid niet klopt en dat de zorg gaat vastlopen. Al direct toen in 2006 marktwerking in de zorg werd geïntroduceerd, wist iedereen dat het mis zou gaan. Elke sector die geprivatiseerd werd, is nog altijd slechter en duurder geworden. Alleen de Overheid had natuurlijk weer vertrouwen in hun eigen ideetje. Honderdduizenden zorgverleners zijn sindsdien de klos.

Klagen helpt niet, want de waakhond voor eerlijke marktwerking in de zorg, de NZa, loopt stevig aan de riem van de Overheid. Zorgverzekeraars voeren het beleid van diezelfde Overheid uit en zoeken ook nog eens de grenzen op, waarmee zorgverleners tot het uiterste kunnen worden uitgeknepen.

In 2021 waarschuwde de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid dat ‘schaarste in de zorg’ op komst was. De Overheid zou burgers snel moeten voorbereiden steeds meer zelf en in eigen kring (mantelzorg, familie en vrienden) te gaan oplossen. De politiek zweeg.

In oktober 2022 deden NZa en de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd herhaalden dit en een maand later gaf een grote verzekeraar toe dat ze de wachtlijsten niet meer weg konden werken. Maar nog steeds geen reactie.

Hoe heeft het zover kunnen komen ?
Je hoort wel vaker dat de bevolking groeit en vergrijst, maar is dat een oorzaak of een gevolg? Als de zorg verplicht wordt iedereen koste wat het kost in leven te houden, is dat èn duur èn er worden steeds meer mensen steeds ouder èn neemt de vraag naar zorg toe. De oorzaak lijkt dus eerder beleid te zijn.

Patienten gaan zich ook steeds meer als consument gedragen en vragen méér: nòg een gesprek, nòg een check-up, nòg een second opinion. En als de zorgverlener meer te bieden heeft wìl de patiënt dat ook hebben. Ook dit is een gevolg van het beleid, waarbij de patiënt de regie moest krijgen.

Artsen hebben de gezondheid van mensen volledig in handen van de farmaceutische industrie gelegd, door mensen structureel dom en passief te houden hebben. Hierdoor heeft de farmaceutische industrie de absolute macht gekregen en kan de prijs naar believen naar tophoogte jagen. Dit is te koppelen aan de marktwerking en dus weer een gevolg van het beleid.

Het huidige zorgsysteem is ziek. Aan de kant van de patiënt is het een solidair systeem; iedereen heeft overal recht op. Zorgverzekeraars moeten voortdurend op de kosten letten. Aan de kant van de zorgverleners is het echter een marktsysteem; iedereen probeert een zo groot mogelijk deel van de pot geld te pakken te krijgen. Het gevolg is dat zorgverzekeraars wantrouwend zijn en allerlei drogredenen aanvoeren om niet te hoeven betalen. Zo moeten zorgverleners zowat elke handeling opschrijven, want stel je voor dat ze iets overbodigs of te duurs zouden declareren. Die administratie koste veel tijd, levert veel frustratie op en kost ook weer véél geld. Geld en tijd die weer niet besteed kunnen worden aan zorg.
Met richtlijnen en protocollen worden risico’s volledig dichtgetimmerd, maar kosten veel tijd en dragen bij aan hoge kosten.
Fysiotherapeuten hebben ook al tientallen jaren te maken met perverse prikkels: fysiotherapie helpt mensen zelf gezonder te leven en te werken aan hun herstel en is relatief goedkoop, maar dat kost tijd en inspanning. De patiënt kiest er dus vaak voor geopereerd te worden want dat is snel, kost hem geen moeite en wordt ook nog eens volledig vergoed, maar is verschrikkelijk duur voor de zorg. Ook dit is door de Overheid bepaald beleid.

Trekt er dan niemand aan de bel ?
Er zijn legio onderzoeken en artikelen waarin wordt aangetoond dat het beter en goedkoper kan. Eind september 2022 nog legde oncoloog/epidemioloog Gabe Sonke in zijn oratie uit dat alle kankermedicijnen van de afgelopen decennia vooral de farmaceutische bedrijven winst hadden opgeleverd en veel mínder de kankerpatiënt. „De afgelopen tien jaar is de vijfjaarsoverleving voor kankerpatiënten met 8 procent gestegen. Maar de kosten aan dure geneesmiddelen zijn in dezelfde periode vertienvoudigd naar bijna 3 miljard euro per jaar”.De Overheid, de NZa en de zorgverzekeraars lijken nog steeds vooral het huidige systeem in stand te willen houden. Wie wordt hier beter van ?

En hoe gaat het nu verder ?

Er wordt nu ingezet op “passende” zorg. Een behandeling wordt dan alleen voorgeschreven (of ondergaan) als die echt iets toevoegt. Maar dit is natuurlijk niet te rijmen met de marktwerking in de zorg. Preventief advies levert immers niets op, een behandeltraject wel. En het dom en afhankelijk houden van patiënten heeft zeker een langdurig na-ijl effect; mensen met klachten door omgevingsfactoren (stress, leefstijl) gaan gewoon vaker naar de zorgverlener en worden uiteindelijk doorgestuurd naar het ziekenhuis.

De Overheid richt zijn pijlen op zorgverleners, maar zwijgt over haar eigen rol. De hele omgeving wordt door deze Overheid ingericht, van groenvoorzieningen, bovenop elkaar moeten wonen, geluid- en lichtoverlast, 24 uurs maatschappij (omdat er zo nodig geld verdiend moet worden) tot alle aanbiedingen in de supermarkt (het slechtste spul is goedkoper, gezonde groente en fruit krijgt een hogere BTW). Het is geen probleem van de zorg. De problemen in de zorg zijn een symptoom van een slecht overheidsbeleid, uitgevoerd door mensen die verschrikkelijk veel verdienen aan de zorg maar geen zorg leveren.

BRON: NRC

Fysiotherapeut gooit handdoek in de ring

Steeds meer fysiotherapeuten stoppen steeds eerder met het vak. Jongere fysiotherapeuten al na 3 jaar ! Oorzaak: de vergoeding van de zorgverzekeraars is al tientallen jaren niet kostendekkend, niet eens aan de inflatie aangepast, terwijl diezelfde zorgverzekeraars steeds meer eisen stellen die naast steeds meer tijd ook steeds meer geld kosten. Zo komt de behandeling van patiënten in gevaar en daar passen zorgverleners voor.

In 2019 wordt een onafhankelijk onderzoek naar de kostprijs voor fysiotherapie uitgevoerd. Daaruit kwam een tarief van ca 40 euro uit. Dat zou in 2022 43 euro zijn, maar de torenhoge inflatie rechtvaardigt al 46 euro. De verzekeraars betalen tussen 30 en een kleine 35 euro en weigeren ook maar iets te doen aan inflatiecorrectie. En dat terwijl alle kosten explosief stijgen. Hele sectoren passen de lonen aan, ook de medewerkers van de zorgverzekeraars krijgen netjes hun loonsverhoging, maar dat is bij fysiotherapeuten niet eens mogelijk zonder de werkgever failliet te laten gaan. Het water staat veel fysiotherapeuten aan de lippen, veel fysiotherapeuten nemen een baan zonder deze onderdrukking en voor een goed inkomen, honderden praktijken zijn al gesloten.

In de zorg is de marktwerking ingevoerd. Dat houdt in onderhandelen en prijsafspraken maken. Maar onderhandelen doen zorgverzekeraars niet en zij bepalen de tarieven eenzijdig. Het is gewoon slikken. Of stikken, want teken je niet, dan wordt het tarief ook nog eens gehalveerd. Bezwaar aantekenen heeft eveneens geen zin, want dat wordt meestal niet eens gelezen, anders afgedaan met algemene antwoorden (zorgverzekeraars) of afgedaan als niet ontvankelijk , “want daar gaan wij niet over” (de waakhond voor de eerlijke marktwerking NZa).

Is er een oplossing ? Jazeker. Fysiotherapie moet in de basisverzekering. Fysiotherapie is een effectieve en relatief goedkope behandeling tegenover de duurdere specialistische zorg, maar de laatste wordt altijd vergoed uit de basisverzekering. Iemand die geen aanvullende verzekering koopt kan dus gewoon en volledig betaald naar de specialist. Dat is niet per definitie beter, maar wel goedkoper voor de verzekerde. Maar duurder voor de zorg. Fysiotherapie valt voornamelijk in de aanvullende verzekering. Daar bestaan geen wetten voor en dus kunnen zorgverzekeraars doen wat ze willen. Ze gebruiken die machtspositie dus volledig. De winst die de zorgverzekering maakt met fysiotherapie komt ten goede aan de basisverzekering en daar heeft de fysiotherapie dus niets aan. De zorgverzekeraars hebben dus lagere kosten in de basisverzekering èn knijpen de fysiotherapeuten ook nog eens verder uit. Een win-win situatie voor de zorgverzekeraar.

Veel collega’s verlaten gedesillusioneerd het vak. Zorg is mensenwerk, maar wordt vermorzeld door managers die geen zorg leveren maar er alleen maar aan verdienen.

lees ook dit artikel uit de Volkskrant.

Amsterdamse fysio’s botsen met verzekeraars: ‘Schandalige aanbieding’

Het Fysiotherapie Collectief Amsterdam (FCA) – waar ruim driehonderd fysiotherapeuten in de stad bij zijn aangesloten – heeft een brandbrief gestuurd over de nieuwe tarieven die zorgverzekeraars hun hebben aangeboden. Die zijn, vinden de briefschrijvers, te laag.

Fysiotherapeuten in Amsterdam zijn ontevreden met nieuwe tarieven van zorgverzekeraars.

Dat bevestigt FCA-bestuurslid Wouter Post, tevens eigenaar van Sportmedisch Centrum Fysiomed uit Zuid. De brief, die in handen is van Het Parool, is verstuurd naar zorgverzekeraars, stakeholders, de gemeente Amsterdam en zorgminister Ernst Kuipers.

Volgens FCA is het vijf voor twaalf. Zorgverzekeraars maken het, stellen de briefschrijvers, met de aangeboden contracten van tussen de 30 en 33 euro ‘onmogelijk om zorg op kwalitatief hoogwaardig niveau aan te bieden’. Uit een onafhankelijk kostprijsonderzoek van Gupta uit 2019 en 2020 zou volgens FCA al blijken dat een behandeling 43 euro zou moeten kosten. Volgens de ontevreden fysiotherapeuten ‘negeren’ zorgverzekeraars de uitkomsten van dit onderzoek.

Als veel fysiotherapeuten in de stad niet akkoord gaan met de nieuw aanbiedingen, houdt dat in dat zorgverzekeraars onvoldoende fysiotherapie kunnen inkopen in de stad. Zorgverzekeraars zijn verplicht om ervoor te zorgen dat er in iedere regio voldoende zorg wordt aangeboden. Bij het uitblijven van een akkoord met een of meerdere zorgverzekeraars zou het straks zo kunnen zijn dat Amsterdammers van de fysio een factuur meekrijgen met door de fysio’s gehanteerde tarieven. Die factuur zouden ze vervolgens moeten indienen bij hun zorgverzekeraar, die dan verplicht is te betalen.

Niet geanticipeerd op inflatie

Daar moet wel een kanttekening bij worden geplaatst: dit zou alleen gelden als bijna alle fysiotherapeuten in de stad meedoen. “Maar iedereen is zo pissig over de schandalige aanbiedingen die gedaan worden, dat er genoeg steun lijkt,” aldus Post.

“Er wordt in de huidige aanbiedingen nauwelijks op de inflatie geanticipeerd,” zegt hij. “Wij kunnen de inflatie niet doorberekenen, want de verzekeraar bepaalt het tarief.” In de brandbrief schrijft FCA dat ‘het tarief al tien jaar nagenoeg stilstaat’ en dat steeds meer jonge fysio’s de sector ‘gefrustreerd’ zullen verlaten. Veel praktijken zouden al in nood verkeren. ‘Er moet een onverantwoord hoge productie worden gedraaid om salarissen te kunnen betalen en het hoofd boven water te houden.’

Ook de dure huisvestingskosten in de stad zijn voor Post ‘een extra reden om aan de bel te trekken’, zegt hij. “Die zijn bij ons een stuk hoger dan in andere delen van het land.”

bron: Parool

Zorgakkoord kent alleen verliezers

Het ministerie van VWS stel in een conceptversie van het Integraal Zorgakkoord voor om de vrije artsenkeuze in te perken. Een maatregel die vele Nederlanders zal raken en alleen tot doel heeft de zorg te bezuinigen, aldus directeur Aad de Groot.

In de conceptversie van het Integraal Zorgakkoord stelt het ministerie van VWS onder het mom ‘betere samenwerking en passende zorg’ rigoureuze maatregelen voor. Een daarvan is het inperken van de vrije artsenkeuze voor alle verzekerden die geen restitutiepolis hebben. Deze maatregel raakt daarmee 90% van de Nederlanders. Het Integraal Zorgakkoord lijkt hiermee enkel en alleen een akkoord te zijn dat tot doel heeft  op de zorg te bezuinigen.

Passende zorg is nieuw toverwoord

“Passende zorg is nu het toverwoord om de zorgkosten te drukken”, zegt directeur Aad de Groot. “Zorgverzekeraars moeten met hun contractering sturen op deze passende zorg en voorkomen dat er betaald wordt voor ‘niet-aantoonbaar effectieve’ zorg. Sommige zorgverzekeraars claimen hun verzekerden alleen naar passende zorg te kunnen toeleiden als zij voor niet-gecontracteerde zorg geen of een zeer lage vergoeding mogen geven. Het kabinet lijkt bereid de zorgverzekeraars op dit punt tegemoet te komen door dit mogelijk te maken. Opmerkelijk, want zorgverzekeraars kunnen helemaal niet toeleiden naar passende zorg. Daarvoor hebben ze onvoldoende beeld van de kwaliteit van zorg, van de relatie tussen arts en patiënt en van welke behandeling zou werken in de specifieke situatie waarin een patiënt zich op dat moment bevindt.”

Voorstel is frappant

Door de inperking van de vrije artsenkeuze wordt het zorgverzekeraars mogelijk gemaakt nog minder vergoeding te geven voor niet-gecontracteerde zorg. Aad de Groot vindt het frappant dat deze inperking, zoals deze nu in het concept zorgakkoord is opgenomen, vooral betrekking lijkt te hebben op natura- en budgetpolissen: “Natura- en budgetpolissen kenmerken zich juist door een beperkte contractering van zorgverleners. Deze polissen zijn vooral in het leven geroepen door zorgverzekeraars om tegen een lage premie een basisverzekering aan te bieden, waarbij de budgetpolissen zich met name richten op berekenbaar winstgevende jonge gezonde verzekerden. Om deze reden is voor deze polissen de kwaliteit van zorg niet zozeer het uitgangspunt om tot contractering te komen, maar welke zorgverlener zich laat dwingen om tegen een zeer laag tarief nog zorg te leveren.” Met het sturen op ‘passende zorg’ wordt de keuzevrijheid binnen deze polissen nog verder ingeperkt. Het is duidelijk dat deze maatregel vooral in het leven is geroepen om kosten te besparen.

Alleen maar verliezers

Inmiddels hebben al 76% van de Nederlanders een natura- of budgetpolis. Met de huidige hoge inflatie is te verwachten dat dit aantal alleen maar zal toenemen. Veel mensen hebben door hun financiële situatie alleen nog maar de keuze voor een natura- of budgetpolis en worden hierdoor nog verder beperkt in welke zorg ze vergoed kunnen krijgen.

De DSW-directeur benadrukt dat ook zorgverleners veel zullen verliezen als zorgverzekeraars door deze wijziging de mogelijkheid krijgen om geen of een zeer lage vergoeding te geven: “Er valt dan voor de zorgverlener niets meer te onderhandelen. Het is dan echt tekenen bij het kruisje.” Het machtsevenwicht tussen verzekerde, zorgaanbieder en zorgverzekeraar raakt zo volledig uit balans. Deze maatregel zal geen stimulans zijn voor meer ‘passende zorg’ maar, zo zegt Aad de Groot, vooral een achteruitgang voor de positie van verzekerden en zorgverleners in ons zorgstelsel: “En de suggestie dat zorgverzekeraars dit kunnen compenseren door op kwaliteit te contracteren is een illusie. Passende Zorg is Verschraalde zorg.”

Uiteindelijk blijft er zo alleen keuzevrijheid over voor de mensen die het zich kunnen veroorloven. Iets wat de directeur enorm tegen de borst stuit. Want ziek of gezond, arm of rijk: iedereen moet in gelijke mate recht hebben op toegankelijke en betaalbare zorg. Dat is de essentie van ons zorgstelsel, aldus de Groot: “In veel publicaties wordt gesteld dat zorgverzekeraars voor inperking van de vrije artsenkeuze zijn. Het zal duidelijk zijn. DSW is altijd tegen de aanpassing van de vrije artsenkeuze geweest en zal dat tot in lengte van dagen blijven.”

bron: DSW

Situatie in fysiotherapie is onhoudbaar

KNGF-voorzitter Guido van Woerkom uit zijn grote zorgen over de onhoudbare situatie in de fysiotherapie, in een brief die hij gisteren verstuurde aan zorgverzekeraars, Zorgverzekeraars Nederland, de Nederlandse Zorgautoriteit en de minister van VWS.

In de brief stelt Van Woerkom dat ‘de rek er al lang uit is’. Hij roept zorgverzekeraars op nú te investeren in fysiotherapie. Met de huidige inflatiecijfers is de situatie niet langer houdbaar.

‘De situatie in de fysiotherapie is echt nijpend. We voeren constructieve gesprekken met alle partijen om ervoor te zorgen dat fysiotherapie beter toegankelijk wordt vanuit de basisverzekering voor iedereen die deze zorg nodig heeft. Het draagvlak daarvoor groeit, door de belangrijke bijdrage die fysiotherapie kan leveren om passende zorg te leveren.

Tegelijkertijd verlaten fysiotherapeuten gemiddeld al na 11 jaar het vak en jonge starters vaak zelfs al na 3 jaar. Hierdoor ontstaan tekorten aan personeel, met een gigantische werkdruk bij fysiotherapiepraktijken als gevolg.

Een goede cao voor eerstelijnspraktijken is vooralsnog niet haalbaar en betaalbaar gebleken. Op dit moment vergoeden zorgverzekeraars rond de 30 euro per behandeling, terwijl uit onderzoek blijkt dat de normatieve kostprijs voor een behandeling ruim 40 euro is. En dan is  de huidige torenhoge inflatie daar nog niet bij gerekend.’

Van Woerkom roept zorgverzekeraars daarom op om te investeren in fysiotherapie. ‘Als ze dat niet doen, dan wordt de situatie onhoudbaar en komt passende zorg voor patiënten in het geding’, aldus Van Woerkom.

Zorg en verkiezingen

Dit jaar staan de verkiezingen op het programma en de zorg wordt een belangrijk onderwerp. De marktwerking is veel te ver doorgeschoten en het wordt door de Corona-crisis wel heel erg duidelijk dat dit niet werkt. Zorgaanbieders moeten elkaar nu beconcurreren, mogen geen informatie delen (Privacy Wet) en werken niet samen. Zorg is een verdienmodel geworden, waar zeker de patiënt niet centraal staat. Wat staat er in de programma’s van de verschillende politieke partijen ? En waar moet je aan denken bij het stemmen ?

SP:         hele zorgstelsel moet veranderen

  • Marktwerking belemmert het geven van goede zorg en leidt tot onnodige kosten (miljoenen voor reklame, hoge ICT-kosten en commerciele bedrijven in de jeugdzorg)
  • Geen concurrende zorgverzekeraars
  • Geen nominale premie en eigen risico, maar inkomensafhankelijke premie of via belastingen
  • Centrale bekostiging van de zorg
  • Per regio zorg afstemmen op bevolkingssamenstelling
  • Ziekenhuizen mogen géén winst uitkeren aan investeerders (winstverbod)

VVD:      huidige stelsel blijft met wat aanpassingen

  • Niet meer financieren obv verrichtingen maar obv uitkomst
  • Het systeem werkt wel, want de wachtlijsten zijn weg, kwaliteit van zorg is goed en voor iedereen toegankelijk en zorgverzekeraars beperken de kosten
  • Wil het mogelijk maken dat investeerders geld steken in ziekenhuizen; hierdoor gaan investeerders echter rendement eisen (nu geldt echter nog het winstverbod)
  • Eigen risico blijft hetzelfde
  • Eigen bijdrage per behandeling met een jaarlijks maximum
  • Keuze voor hoger vrijwillig eigen risico om nominale premie te verlagen

D66:       huidige stelsel blijft met wat aanpassingen

  • Niet meer financieren obv verrichtingen maar obv toegevoegde waarde voor de patiënt
  • Regionale samenwerking tussen gemeenten, verzekeraars, zorgaanbieders en patiëntenorganisaties
  • Afstemmen zorgaanbod op behoeften
  • Vrije ondernemerschap van specialisten beperken (specialisten in loondienst bij ziekenhuis ?)
  • Eenvoudiger financieringssysteem om onnodig rondpompen van geld te voorkomen: beter belasting- en toeslagenstelsel geeft halvering van nominale premie
  • Eigen risico blijft, max €100 per geval (max 4 gevallen), hulpmiddelen en medicijnen tellen mee
  • Inkomensafhankelijke bijdrage in wijkverpleging en thuiszorg

CDA:      huidige stelsel blijft met wat aanpassingen

  • Zorg moet gericht zijn op ‘zinnige zorg en bijbehorende verdienmodellen, in plaats van puur op productie
  • Zorgaanbod aanpassen bij regionale zorgvraag
  • Meer samenwerking tussen zorgverleners, wijkverpleging, thuiszorg en zorgkantoren
  • Meer inzet op preventie en gezonde leefstijl (en winst van lagere zorgkosten samen delen)
  • Ziekenhuizen mogen géén winst uitkeren aan investeerders (winstverbod)
  • Vrije ondernemerschap van specialisten beperken (specialisten in loondienst bij ziekenhuis ?)
  • Eigen risico blijft gelijk, maar wel gespreid betalen

Groen Links: hele zorgstelsel moet veranderen

  • Zorgverzekeraars vervangen door publiek gefinancierde zorgfondsen
  • Per regio budget afgestemd op bevolkingssamenstelling
  • Samenwerking fondsen en regionale zorgaanbieders om goede zorg aan te bieden
  • Samenwerking tussen fondsen om administratieve kosten te verlagen
  • Geen eigen risico
  • Nominale premie blijft, maar wordt ca €10 per maand

PvcA:    huidige stelsel blijft met wat aanpassingen

  • Regie weg bij zorgverzekeraar
  • Overheid moet basiszorg beschikbaar stellen: overal moet dit bereikbaar zijn (streekziekenhuis)
  • Regionaal moet zorg aangepast worden aan behoeften
  • Eigen risico stapsgewijs afschaffen
  • Premie moet betaalbaar worden, door geld van de zorgtoeslag al hierin te verwerken
  • Eenvoudiger financieringssysteem om onnodig rondpompen van geld te voorkomen (toeslagen, uitzonderingen, premies en eigen risico met elkaar verrekenen)

CU:        huidige stelsel blijft

  • Vrije ondernemerschap van specialisten beperken (specialisten in loondienst bij ziekenhuis ?)

Zorgverzekering 2019

Zorgpremies weer duurder
De meeste zorgverzekeraars hebben de pakketten, premies en dekkingen bekend gemaakt. De 4 grote concerns (Achmea, Menzis, CZ en VGZ) proberen de markt al jaren naar hun hand te zetten, maar worden vooralsnog succesvol tegen gewerkt door andere (kleinere) zorgverzekeraars. Met name DSW toont al jaren aan dat het niet mee gaat in het beleid van de grote 4. In 2014 leek André Rouvoet (voorzitter van ZN) DSW zelfs geprobeerd te hebben DSW te intimideren. Gemiddeld stijgt de premie met maar liefst € 124 per jaar !
Iedereen krijgt automatisch een (verlengings)aanbod van de huidige verzekering. Kijk goed of er voldoende fysiotherapie vergoed wordt.

De consument lijkt veel keuze te hebben, maar schijn bedriegt. Zorgverzekeraars gaan samen in concerns. Op 1 januari 2017 waren er 24 zorgverzekeraars, maar er zijn eigenlijk maar 9 concerns. In dit overzicht vind je welke verzekeraar en welke labels/volmachten  nou bij welk concern horen.

Fysiotherapie
Fysiotherapie heeft een bijzondere plek in de zorg. Fysiotherapie is menselijke zorg, die voor iedereen gemakkelijk toegankelijk is en waar je zonder bijwerkingen of risico samen aan je gezondheid kan werken. Daarbij kan het duurdere zorg vervangen, hetgeen de Overheid juist nastreeft. Patiënten weten de fysiotherapeut te vinden en waarderen de geleverde zorg al jaren met een dikke 8. Over zorgverzekeraars zijn patiënten een stuk minder tevreden en ze willen vooral niet beperkt worden in hun keuzevrijheid. Zorgverzekeraars gebruiken fysiotherapie om hun klanten te verleiden, maar de waardering laat te wensen over; er wordt beperkt, gestraft en onderbetaald.

Basis verzekering en aanvullende verzekering
De basisverzekering is voor iedereen verplicht. Vóór 31 januari moet je een basisverzekering hebben afgesloten. De inhoud wordt  door de Overheid bepaald en staat vast. De aanvullende verzekering is niet verplicht en wordt bepaald door de zorgverzekeraar. Elke verzekeraar geeft er zijn eigen invulling aan. De dekking en de prijs verschillen dus per pakket. Volgens de wet mag je zelf weten waar je je basisverzekering en waar je je aanvullende verzekering afsluit, maar verzekeraars verplichten nogal eens de basisverzekering erbij te nemen, als je een aanvullend pakket wilt afsluiten. Volgens de  Consumentenbond is dit koppelverkoop en is dat dus niet toelaatbaar.

Oerwoud van polissen
Al in 2014 meldden de Consumentenbond en Kassa dat Achmea, Menzis, CS en VGZ alleen al meer dan 1300 keuzemogelijkheden boden. En vele pakketten zijn ook nog eens kloonpolissen: identieke polissen met andere namen die het polisaanbod onnodig groot en dus onoverzichtelijk maken. De Consumentenbond heeft hiertegen de actie Polisjungle opgezet.

Is het verstandig een aanvullende verzekering te nemen ?
Ja. Nog steeds loont het om per maand premie te betalen voor fysiotherapeutische behandelingen. Een vrijwillig eigen risico voor de aanvullende verzekering is vrijwel altijd ongunstig.

Welke verzekering moet ik nemen ?
We hebben ook voor 2019 weer de keuze uit maar liefst een paar honderd pakketten ! Je vraagt je af waarom het zo ingewikkeld moet. Ook de keuze voor de verzekeraar of het concern wordt belangrijker. Begin november 2018 werd bekend, dat de concerns Achmea en ASR en zorgverzekeraar de Friesland het premiegeld oppotten om winst uit te keren aan aandeelhouders. Je betaalt toch zorgpremie om zorg in te kopen ?

Op vergelijkingssites kan je pakketten vergelijken op inhoud, dekking en prijs. Sommige vergelijkingssites worden betaald door zorgverzekeraars en geven dus geen onafhankelijk advies. Poliswijzer is wel onafhankelijk.

Hier vind je een overzicht van aanvullende verzekeringen met hun dekking voor fysiotherapie. Je ziet meteen tot welk concern de verzekeraar/het pakket behoort.

Collectief
Een collectief levert soms een lagere premie op, maar kijk goed uit! Je krijgt niets voor niets. In de meeste gevallen is de normale premie dusdanig hoog, dat je met de collectieve korting op het doorsneeniveau uitkomt; als je niet oplet laat de zorgverzekeraar je dus gewoon teveel betalen.
Ook als je je via je bedrijf kunt verzekeren kan dit in premie schelen, maar ook hier moet je goed opletten of dit wel echt goedkoper is dan bij een andere verzekeraar en of de vergoedingen aansluiten bij jouw behoeften.

Alternatieven
Nationale Zorgfonds en Zorgeloos zijn 2 initiatieven om nieuwe zorgverzekeraars op de markt te brengen. De gevestigde orde schijnt hier moeite mee te hebben. Vind jij het tijd voor verandering meld je dan aan.

Overstappen
Als je je vóór 31 december bij je nieuwe zorgverzekeraar aanmeldt, regelt deze de hele overstap voor je (overstapservice). Doe je het (liever) zelf, dan kan dat tot 31 januari. Op 1 februari moet je een basisverzekering hebben afgesloten, een aanvullende verzekering is niet verplicht. Houdt er rekening mee, dat je maar één keer per jaar kunt wijzigen.

Teleurstelling bij voormalig minister Guusje ter Horst na vier jaar in de zorg: ‘Rationele argumenten tellen niet’

Fysiotherapeuten kunnen de zorg een hoop geld besparen. Maar zorgverzekeraars hebben een heel andere agenda, ontdekte Guusje ter Horst in de vier jaar dat zij voorzitter van de beroepsvereniging voor fysiotherapeuten was. ‘Zorgverzekeraars luisteren niet naar rationele argumenten.’

Toen Guusje ter Horst in 2007 tot minister van Binnenlandse ­Zaken werd benoemd, stond een dag later haar werkkamer vol met bloemen. Elke denkbare organisatie in het Nederlandse openbaar bestuur stuurde een boeket om haar te feliciteren. Toen zij vier jaar geleden werd benoemd tot voorzitter van het ­Koninklijk Nederlands Genootschap voor Fysiotherapie kreeg ze één bos. ‘Van een bekende nota bene’, zegt Ter Horst (66) met een lach. ‘Toen dacht ik al: niemand houdt van de KNGF.’

Deze week neemt ze na één termijn ­afscheid van de fysiotherapeuten. Vier jaar geleden werden ze voor geen enkel overleg in de zorg uitgenodigd, nu zitten ze overal aan tafel. Maar verder valt het haar tegen wat ze in de zorg heeft kunnen bereiken, vertelt ze strak in het mantelpak op het hoofdkantoor van de fysiotherapeuten, waar bordjes op de lift de bezoeker wijzen op de geneugten van het traplopen en waar hometrainers en spinfietsen strak in het gelid in de ­gangen staan.

Wurgcontracten

De fysiotherapeuten zijn in hevig ­conflict verwikkeld met de zorgverzekeraars. De Actiegroep Fysiotherapie heeft ruim 11 duizend therapeuten gemobiliseerd. Bij een demonstratie voor het hoofdkantoor van VGZ kreeg de verzekeraar een strop uitgereikt, als symbool voor hun wurgcontracten. Het ­tarief (‘ronduit schandelijk’, aldus Ter Horst) ligt al 14 jaar rond de 28 à 30 euro voor een half uur, het aantal vergoede behandelingen gaat elk jaar naar beneden. De benarde positie van de paramedici laat zien wat er in den brede mis is met het huidige zorgstelsel, vindt Ter Horst.

‘Weet je hoe het nu gaat? Wij kunnen aantonen dat fysiotherapie ervoor kan zorgen dat behandelingen in het ziekenhuis niet of minder nodig zijn. Bijvoorbeeld bij mensen met de longziekte COPD: door hen zelf te laten oefenen, is de kans op een longaanval veel kleiner. Het aantal ziekenhuisopnames kan dan drastisch naar beneden. Als je dat echt wil, moet je als zorgverzekeraar accepteren dat er meer geld naar de fysiotherapeuten gaat en minder geld naar het ziekenhuis.

‘De enige die dat kan regelen, is de zorgverzekeraar. Maar dat gebeurt dus niet. Wij krijgen dan te horen: we kunnen ons niet permitteren dat het budget voor fysiotherapie stijgt. En dus drukken ze nog verder op het ­tarief en op het aantal behandelingen. Zo kom je er dus nooit uit.’
Maar als dat echt tot kosten­reductie leidt, zou een zorgverzekeraar dat toch ook moeten zien? Die moet immers op de kosten letten in het zorgstelsel.

‘Het probleem is dat die zorgverzekeraars net zo gesegmenteerd zijn als de zorg zelf. Een inkoper fysiotherapie krijgt de opdracht niet over z’n budget heen te gaan, dus die gaat drukken, drukken, drukken. Maar het met elkaar in verband brengen van de eerstelijnszorg, zoals huisartsen en fysiotherapeuten, en de ziekenhuiszorg, dat is blijkbaar erg problematisch.

‘Ik was vanuit de politiek gewend dat je met elkaar gaat praten als je het niet met elkaar eens bent. En dan kom je in overleg tot een goede oplossing. Zo werkt het niet in de zorg. Echt niet. Alleen nu fysiotherapeuten actievoeren en velen weigeren de contracten te tekenen, beginnen sommige verzekeraars te bewegen. Zorgverzekeraars luisteren niet naar rationele argumenten, en er is niemand, echt niemand, die voor de fysiotherapeuten opkomt.’

Dat begint voorzichtig te veranderen. Onlangs nam de Kamer een motie aan waarin de minister werd opgeroepen met de zorgverzekeraars in gesprek te gaan over de moeizame ­relatie met de fysiotherapeuten.

Drie jaar zat Ter Horst in de Trèveszaal, vier jaar was ze in de Eerste ­Kamer woordvoerder zorg namens de PvdA, maar door haar ervaringen de afgelopen jaren kwam ze tot de conclusie dat het huidige zorgstelsel niet houdbaar is. ‘Niemand overziet het geheel. Organisaties als de Nationale Zorgautoriteit en het Zorginstituut, het ministerie, de zorgverzekeraars, de zorgverleners, we houden ­elkaar in een ijzeren greep waarin ­bewegen onmogelijk is. Dat maakt het buitengewoon moeilijk de zorg te verbeteren.’

De overheid moet het weer voor het zeggen krijgen, is haar conclusie. ­‘Alleen het openbaar bestuur heeft de legitimering om te kunnen zeggen: wij zijn hier neergezet om maatschappelijke problemen op te lossen, wij zijn hier de baas. We hebben de zorg echt uit handen gegeven.’

Toch is de beweging die u wenst – minder in het ziekenhuis, meer in de eerste lijn – precies het idee dat het ministerie voorstaat en waarover nu akkoorden zijn gesloten met de verschillende zorgsectoren.

‘Die beweging is ontzettend positief, maar de vraag is of het in de praktijk ook gaat lukken. Ik had laatst een overleg op het ministerie, maar de ambtenaren daar hadden echt het pakje van de bescheidenheid aangetrokken. (Met lieflijke stem): ‘Wij gaan niet sturen, hoor! Oh nee, de zorgaanbieders en zorgverzekeraars moeten het samen doen.’

‘Aan de andere kant heb ik een hoge ambtenaar bij het begin van dit kabinet horen zeggen dat deze kabinetsperiode de laatste kans is voor de zorgverzekeraars. Als ze het nu niet waarmaken, dan wordt er echt opnieuw naar het stelsel gekeken. Dat zei hij niet voor niets, mag ik hopen.’

U hebt geen hoge pet op van de zorgverzekeraars.

‘‘Kwaliteit van zorg is heel belangrijk’, zeggen zorgverzekeraars dan, ‘daar moeten we veel aandacht voor hebben.’ Als KNGF hebben wij een kwaliteitssysteem ontwikkeld, waaraan alle fysiotherapeuten moeten voldoen. Dat hebben wij aan de zorgverzekeraars voorgelegd. En dan pakt zo’n voorzitter van de raad van bestuur z’n mapje, vist daar een briefje uit en zegt: (met bekakte stem) ‘Mijn medewerkers hebben opgeschreven dat dit kwaliteitssysteem niet leidt tot een sanering van de sector.’ Ik zakte door mijn stoel! Kennelijk gaat het de verzekeraars daar om. Er moeten gewoon vijfduizend fysiotherapeuten uit. Hup, weg! Zo ga je toch niet met mensen om? We hebben te maken met vergrijzing, als we kosten willen besparen in de zorg hebben we juist meer fysiotherapeuten nodig.’

Waren dit frustrerende jaren voor u?

‘Ik heb nog nooit in een omgeving gewerkt waar zulke prettige, buiten­gewoon gemotiveerde mensen werken. Fysiotherapeuten leven voor hun vak. Het is daarom ook zo sneu dat ze dat in het contact met de zorgverzekeraars niet merken. Ze voelen geen enkele waardering voor het belangrijke werk dat ze doen. Een therapeut zal bij een verzekeraar nooit verder komen dan de telefoniste.

‘Laatst vertelde een voorzitter van de raad van bestuur van een zorgverzekeraar me dat hij vroeger naar de fysio ging, omdat hij dan ‘zo fijn gemasseerd kon worden’. Nu was laatst zijn vrouw er geweest en die had hem verteld dat ‘het er tegenwoordig toch anders aan toe ging’. Nou, dat vond hij toch interessant om te horen. Het tekent het kennisniveau van de mensen die het beleid maken. Het is schokkend, maar zo gaat het wel.’

BRON: Volkskrant

Fysiotherapie net zo effectief als meniscus-operatie

Mensen die ouder zijn dan 45 jaar en rondlopen met een gescheurde meniscus, kunnen net zo goed naar de fysiotherapeut gaan als geopereerd worden. Dit blijkt uit onderzoek van OLVG.

Onderzoek van OLVG in samenwerking met acht Nederlandse ziekenhuizen laat zien dat fysiotherapie net zo effectief is bij knieklachten als een operatie. Bij een gescheurde meniscus wordt vaak geopereerd, maar een behandeling met fysiotherapie heeft hetzelfde effect, is veel beter voor de patient, is veel goed koper en heeft daarmee de voorkeur. Dit opzienbarende resultaat is vandaag gepubliceerd in het toonaangevende internationale wetenschappelijke tijdschrift JAMA.

Victor van de Graaf, orthopeed in opleiding en promovendus OLVG: ‘Voor orthopeden is opereren dagelijkse kost, maar voor de patiënt is het erg ingrijpend. In dit onderzoek hebben we kritisch gekeken naar ons eigen handelen en naar alternatieve behandelmogelijkheden. Hieruit blijkt dat een operatie lang niet altijd nodig is. Voor de patiënt is dat heel goed nieuws.’

Slijtage of scheur?

Jaarlijks worden in Nederland zo’n 30.000 meniscus operaties uitgevoerd. De grootste groep patiënten die wordt geopereerd (75%) is ouder dan 40 jaar. Tijdens de operatie wordt de scheur in de meniscus, de schokdemper van de knie, weggehaald. Het is echter onduidelijk of de klachten worden veroorzaakt door de meniscusscheur of door beginnende slijtage. Uit het onderzoek onder leiding van OLVG blijkt nu dat, ongeacht de precieze oorzaak van de klachten, een operatie in de meeste gevallen onnodig is en fysiotherapie de knieklachten kan verhelpen.

Over het onderzoek

OLVG werkte in dit onderzoek samen met acht ziekenhuizen(AMC Amsterdam, Diakonessenhuis Utrecht, Elisabeth-TweeSteden ziekenhuis, Medisch Centrum Jan van Goyen, MC Haaglanden, Noordwest Ziekenhuisgroep, MC Slotervaart, Tergooi ziekenhuis). Ruim driehonderd patiënten tussen 45 en 70 jaar bij wie op een MRI-scan een meniscusscheur was aangetroffen deden mee aan het onderzoek. Patiënten in de interventiegroep kregen de standaardbehandeling, een operatie, terwijl patiënten in de controlegroep deelnamen aan zestien sessies fysiotherapie gedurende acht weken. Beide groepen kregen daarnaast een thuisoefenprogramma aangeboden. Na twee jaar werd het knie functioneren gemeten aan de hand van een door patiënten gerapporteerde vragenlijst, de International Knee Documentation Committee – Subjective Knee Form.

BRON: OLVG